მოსაზრება, თითქოს ებრაელები კვლავ ღვთის რჩეული ხალხია და საბოლოოდ იერუსალიმიდან იბატონებენ დედამიწაზე, დღეს სულ უფრო პოპულარული ხდება მრავალ ფუნდამენტალისტურ რელიგიაში.
თუმცა, ასეთი სწავლება არ შეესაბამება იმას, რასაც ბიბლიაში ვკითხულობთ.
მაგალითად:
ყურადღება მიაქციეთ, რა უთხრა იესომ იერუსალიმის მცხოვრებლებს სიკვდილით დასჯამდე ცოტა ხნით ადრე, როგორც ეს ჩაწერილია მათეს 23:37, 38-ში:
„იერუსალიმო, იერუსალიმო... წინასწარმეტყველთა მკვლელო და შენთან მოვლენილთა ქვით ჩამქოლავო! რამდენჯერ მინდოდა შენი შვილების შეკრება, როგორც კრუხი იკრებს თავის წიწილებს ფრთების ქვეშ, მაგრამ არ ინებეთ!
აჰა, ოხრად გრჩებათ თქვენი სახლი!“
ამრიგად, მათთვის „სახლის“ (ღვთის წინაშე განსაკუთრებული წყალობის მდგომარეობის) ჩამორთმევა იგეგმებოდა ღვთის გზების განუწყვეტელი უარყოფის გამო... ვინაიდან არ უსმენდნენ (და ხოცავდნენ კიდეც) მის წინასწარმეტყველებს და ემზადებოდნენ მისი ძის მოსაკლავად.
დააკვირდით, როგორ გამოხატა იესომ ებრაელების, როგორც ღვთის რჩეული ხალხის, უარყოფა თავის იგავში კაცზე, რომელმაც უცხოეთში გამგზავრებისას მუშები დაიქირავა ვენახის დასამუშავებლად (როგორც ეს მათეს 21:33-41-ში გვხვდება).
ამ ამბავში, როდესაც მან თავისი მონები გაგზავნა მოსავლის წილის ასაღებად, მუშებმა ზოგი ცემეს, ზოგი კი მოკლეს.
ხოლო ამბის დასასრულს, ზუსტად ისევე, როგორც თავად იესოს შემთხვევაში უნდა მომხდარიყო, ვენახის მუშებმა კაცის საყვარელი ვაჟი მოკლეს.
როგორ დასრულდა იესოს იგავი?
41-ე მუხლი გვეუბნება:
„მაშინ იგი სხვა მუშებს დაიქირავებს ვენახის დასამუშავებლად, რომლებიც თავის დროზე მისცემენ მას მოსავალს.“
შემდეგ კი მან განაგრძო და უთხრა იმ უხუცესებსა და მღვდელმთავრებს:
„ამის გამო გეუბნებით თქვენ: წაგერთმევათ ღვთის სამეფო და დაეთმობა ერს, რომელიც გამოიღებს მის ნაყოფს.“
ასევე ყურადღება მიაქციეთ მათეს 22:1-10-ს, სადაც ვკითხულობთ იესოს მიერ მოყვანილ მსგავს იგავს მეფეზე, რომელმაც სტუმრები დიდ ნადიმზე მიიწვია.
თუმცა, მიწვეულთაგან (ებრაელებიდან) არავინ გამოცხადდა.
მეტიც;
ჯერ შეურაცხყვეს მისი შუამავლები, შემდეგ კი მოკლეს ისინი.
ამიტომ, მეფემ ჯარი გაგზავნა მიწვეულთა გასანადგურებლად, გადაწვა მათ ქალაქი (იერუსალიმი), რის შემდეგაც თავისი მსახურები გაგზავნა სხვების მოსახმობად ნადიმზე.
ვინ არიან ეს „სხვები“?
აბრაამთან დადებული თავისი წმინდა შეთანხმებისადმი პატივისცემის გამო, ღმერთი იესოს სიკვდილიდან 3.5 წლის განმავლობაში მის სამეფოში „მეფეებად და მღვდლებად“ გახდომის შესაძლებლობას ექსკლუზიურად ებრაელებსა და სამარიელებს (რომლებიც იქვე ცხოვრობდნენ) სთავაზობდა. მაგრამ ამის შემდეგ, „სულიერ ებრაელებად“ ქცევის შესაძლებლობა მიეცათ მომავალ მრავალ წარმართთაგან პირველთ — კორნელიოსსა და მის ოჯახს. იმ მომენტიდან მოყოლებული, ბიბლია საუბრობს წარმართ მორწმუნეთა ზრდად რაოდენობაზე, რადგან პავლე და სხვები დაინიშნენ მოციქულებად (ანუ „გაგზავნილებად“) ხალხებთან თუ წარმართებთან.
ასევე ყურადღება მიაქციეთ იესოს სიტყვებს მათეს 8:12-ში, სადაც მან იწინასწარმეტყველა:
„ხოლო სამეფოს ძენი გარეთა ბნელში იქნებიან გაძევებულნი, სადაც იქნება ტირილი და კბილთა ღრჭენა.“
რაკი ებრაელები სინამდვილეში იყვნენ „სამეფოს ძენი“ ანუ აბრაამისმიერი აღთქმის ძენი, ეს მიუთითებს იმაზე, რომ ისინი უარყოფილ იქნენ როგორც ერი (და არა როგორც ცალკეული ინდივიდები).
შემდეგ, პავლეს წერილებში ვკითხულობთ, რომ ეს წარმართი მორწმუნეები შევიდნენ იმ აღთქმაში, რომელიც ღმერთმა აბრაამს მისცა, რათა ისინიც გამხდარიყვნენ მისი „შვილები“ და გამხდარიყვნენ „ახალი იერუსალიმის“ ნაწილი.
დააკვირდით, რა დაწერა პავლემ ამის შესახებ რომაელთა 2:28-ში:
„ვინაიდან ებრაელი ის კი არ არის, ვინც გარეგნულად არის ასეთი, და არც წინადაცვეთილობაა გარეგნული, ხორციელად.“
სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ:
ერთგული წარმართები გახდნენ „სულიერი ებრაელები“ ანუ ისრაელის სიმბოლური „თორმეტი ტომი“.
ამის შემდეგ, სწორედ ამ „ახალ ერზე“ გავრცელდა ყველა აღთქმა და ახალი წმინდა შეთანხმება...
ისინი აღარ ეხებოდა მიწიერ ქალაქ იერუსალიმს, ვინაიდან იერუსალიმი უარყოფილ იქნა.
რატომ?
ყურადღება მიაქციეთ, რა უპასუხეს იმ ქალაქის მცხოვრებლებმა პილატეს კითხვას, როდესაც ღვთის ძის მოკვლას ითხოვდნენ (მათეს 27:25-ში):
„ამის საპასუხოდ მთელმა ხალხმა თქვა:
მისი სისხლი ჩვენზე იყოს და ჩვენს შვილებზე!“
ასევე ვკითხულობთ, რომ მათ თქვეს (იოანეს 19:15-ში):
„ჩვენ არ გვყავს მეფე, კეისრის გარდა.“
ასე რომ, ებრაელები ღმერთმა კი არ უარყო მხოლოდ, არამედ მათ თავად უარყვეს ღმერთი სიტყვიერად და ითხოვეს, რომ იესოს სისხლი მათზე და მათ შვილებზე (ყველა მომავალ თაობაზე) ყოფილიყო. სწორედ ამიტომ, იერუსალიმის შესახებ არსებულ წინასწარმეტყველებებს აღაფერი აქვთ საერთო დღევანდელ პალესტინაში მდებარე ლიტერალურ ქალაქთან.
დააკვირდით, რა დაწერა პავლემ (რომაელთა 9:6-8-ში):
„თუმცა ეს იმას არ ნიშნავს, თითქოს ღვთის სიტყვა გაუქმდა, ვინაიდან ყველა არ არის ჭეშმარიტი ისრაელი, ვინც ისრაელისგან არის, და არც აბრაამის ყველა შთამომავალია მისი შვილი.
ვინაიდან [დაწერილია]:
'ისაკისგან წოდებული იქნება შენი შთამომავლობა.'
ანუ, ხორციელი შვილები როდი არიან ღვთის შვილები,
არამედ აღთქმის შვილები ითვლებიან შთამომავლობად.“
შემდეგ მან დაამატა რომაელთა 9:27-ში:
„ხოლო ესაია ღაღადებს ისრაელის შესახებ:
'ისრაელის ძეთა რიცხვი ზღვის ქვიშასავითაც რომ იყოს, მხოლოდ მცირედნი გადარჩებიან.'“
და დაწერა რომაელთა 9:30-33-ში:
„რა ვთქვათ? წარმართებმა, რომლებიც არ ეძებდნენ სიმართლეს, მიაღწიეს სიმართლეს, კერძოდ — რწმენისმიერ სიმართლეს; ხოლო ისრაელმა, რომელიც მიჰყვებოდა სიმართლის რჯულს, ვერ მიაღწია ამ რჯულს.
რატომ?
იმიტომ, რომ ეძებდნენ არა რწმენით, არამედ საქმეებით... ისინი დაბრკოლდნენ დაბრკოლების ლოდზე!
როგორც დაწერილია:
{აჰა,} ვდებ სიონში დაბრკოლების ლოდს და წაბორძიკების კლდეს;
ხოლო ვისაც სწამს იგი, არ შერცხვება.“
ასევე, ყურადღება მიაქციეთ, რა ითქვა — როგორც ჩანს, თავად იესოს მიერ — დედამიწაზე ადამიანად მოვლინებამდე ასობით წლით ადრე ღვთის მიერ ისრაელთან დადებული ძველი წმინდა შეთანხმების შესახებ, ზაქარიას 11:10-12, 14-ში ჩაწერილი სიტყვების მიხედვით:
„შემდეგ ავიღებ ჩემს ჯოხს (რომელსაც [ვუწოდე] მშვენიერება),
და გადავაგდებ მას,
რათა გავაუქმო მათთან დადებული [ღვთის] წმინდა შეთანხმება.
გაუქმდება იგი იმ დღეს,
და ქანაანელნი, რომლებიც დარაჯობდნენ ჩემს ფარას,
მიხვდებიან, რომ მე ვარ იეჰოვა
შემდეგ კი ვეტყვი მათ: გააკეთეთ
ის, რაც კარგად მიგაჩნიათ...
დიახ, მოეცით ჩემი გასამრჯელო ან უარი თქვით მასზე!
ასე დამიდგინეს გასამრჯელო...
ეს იყო ოცი ვერცხლი.
სწორედ მაშინ გადაგდებული იქნება ჩემი მეორე ჯოხიც (რომელსაც ვუწოდე აზომილი მიწა).
ვინაიდან აღვგვი ისრაელსა და იუდას
იმ [მიწიდან], რომელსაც [ყოველთვის] ფლობდნენ.“
როგორც ხედავთ;
ებრაელები (ისინი, ვინც იუდაიზმს მისდევენ) ვერასდროს ჩაითვლებიან მართლებად, სანამ განაგრძობენ დაბრკოლებას „დაბრკოლების ლოდზე“ — მათთვის აღთქმულ მესიაზე, იესოზე.
No comments:
Post a Comment